Ιστοριες της Νεας Ληδρας

Το είδαμε και αυτό λοιπόν. Όχι πως δεν το ξέραμε ότι γίνεται, αλλά τώρα το έχουμε και ζωντανά να μεταδίδεται απο όλα τα κανάλια της Κύπρου (και του εξωτερικού ελπίζω). Ένας μεσήλικας να κείτεται στο έδαφος άγρια δαρμένος απο όχι 1, ούτε 2 αλλά 5-6 «οπαδούς» της αντίπαλης ομάδας. Και ο μικρός γιος του να τον βλέπει στο έδαφος ανήμπορος να τον βοηθήσει.

Νάι φίλοι μου, επειδή ήταν οπαδός άλλης ομάδας.

Ο άνθρωπος πήγε να δει μπάλα και κατέληξε στο νοσοκομείο. Τώρα να μπω στο λούκι να σχολιάσω και να χαρακτηρίσω αυτούς που το έδειραν, είναι ανώφελο. Όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι είναι τα τελευταία δείγματα ανθρώπινης ύπαρξης, με δείκτη νοημοσύνης λίγο ποιό πάνω απο το 40, που μόλις τους επιτρέπει να αναγνωρίζουν το όνομα τους και την ανάγκη τους για αποχωρητήριο και φαΐ.

Στερεότυπο μεν, αληθινό δε, όσοι ασχολούνται με τέτοιο τρόπο με τα σπορ, μόνο ηλίθιοι μπορεί να είναι ή παλαιολιθικά πρωτόζωα που χάρη θα μας έκαναν όλους να πιαστούν αγκαλιά και να πέσουν απο κανένα γκρεμό, φωνάζοντας το όνομα της ομάδας τους, για να ξέρουμε να κρατάμε σημειώσεις.

Στην Κύπρο βλέπετε, έχουμε όλοι μια πολύ ιδιαίτερη ικανότητα να προσδιορίζουμε καταστάσεις και επίθετα όπως μας συμφέρει χωρίς ποτέ να κοιτάμε τα μαύρα μας τα χάλια.

Δηλαδή μου κάνει εντύπωση, κανένας μα κανένας δεν συγκινήθηκε, ούτε βγήκε στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί για την αστυνομία που δέρνει αβέρτα, όποιον της καπνίσει. Κάθονται όμως και διαδηλώνουν και δέρνονται, για τα πέναλτι και τα οφ-σαιντ. Ως εκεί φτάσαμε λοιπόν, άρτων και θεάματα, σε λίγο θα μπαίνουν στην μέση του γηπέδου και να σφάζονται για 3 πόντους στην βαθμολογία.

Έχουμε επίσης την ικανότητα να κρίνουμε και να αποκαλούμε τους Τούρκους, τους Αμερικάνους και τους Εγγλέζους, βάρβαρους, ενώ εμείς οι ίδιοι συμπεριφερόμαστε (και ανεχόμαστε να μας συμπεριφέρονται) σαν ζώα!!

Τώρα θα μου πείτε «Καλά ρε φίλε, καταδικάζεις μια ολόκληρη χώρα, για 5-10 άμυαλους».

Αυτοί οι 5-10 άμυαλοι, συνεχίζουν να συμπεριφέρονται με παλαιοντολιθικούς τρόπους και αξίες, μόνο και μόνο επειδή τους ανεχόμαστε. Να μήν αναφέρω το γεγονός του ότι μεγαλώνουν με παιδίες που η βάση τους είναι να δέρνουμε όποιον διαφωνεί ή ανοίκει στους «άλλους» (είτε αυτοί είναι ομάδα είτε αυτοί είναι κόμμα κλπ).

Ποιος κάνει ποτέ κάτι για αυτές τις καταστάσεις;

Κανένας!

Γιατί, απλούστατα αφού όλες τις πτυχές της κοινωνίας της Κύπρου, τις κατακρατούν οι ίδιοι πολιτικοί – κεφαλαιοκράτες. Με λίγα λόγια, η τεχνική του «κόρακας – κοράκου μάτι εν φκάλλει» επιβάλλεται και ενισχύεται σε απο όλες τις πλευρές.

Δηλαδή πάντα όλο και κάποιος πλούσιος – συγγενής πλουσίου – γνωστός πλουσίου κλπ., θα υπάρχει στην μέση και έτσι ποτέ κανένας δεν θα πληρώνει την νύφη.

Όσοι νομίζουν ότι ζουν σε πολιτισμένη και οργανωμένη κοινωνία, πλανώνται πλάνη οικτρά (Καραμανλή-βάις).

Όλα είναι ανεξέλεγκτα και αιωρούμενα. Το θέμα είναι πόσο χρόνο θα πάρει στους ανεγκέφαλους, άχρηστους να το καταλάβουν και να αρχίσουν να κάνουν ότι γουστάρουν και να κάνουν την Κύπρο πραγματική ζούγκλα.

Για να καταλήξω πάλι στο θέμα μας, όλα τα αρνάκια-φίλαθλοι των ομάδων (αυτοί ντε που όταν τους ρωτάς «Νικήσατε» σε κοιτάνε με βλέμμα τρελής αγελάδας και σου λένε «Όχι ρε φίλε, αλλά εδέραμε στο ξύλο») έχουν καταλάβει (σχεδόν, είπαμε δεν είναι και πολύ έξυπνοι) ότι κανείς δεν πρόκειται να τους πειράξει όταν μετατρέπουν το γήπεδο σε Βοσνία- Ερζεγοβήνη. Και για αυτό το λόγο έτσι ακριβώς κάνουν. Και όλα για μένα ξεκινούν μέσα απο τα σωμάτια και δεν είναι μεμονωμένες καταστάσεις.

Ποίος την πληρώνει; Ο απλός ο κόσμος που γουστάρει να βλέπει ποδόσφαιρο.

Όσοι θυμούνται το παλιό καλό κλίπ απο το «Αμάν» που πάει ως εξής:

Δημοσιογράφος: Με συγχωρείτε, γιατί σπάτε το αυτοκίνητο.

Χούλιγκαν: ΕΠΕΙΔΗ ΈΧΕΙ ΑΘΗΝΑΪΚΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ

Δημοσιογράφος: Εεεε, ναι μα αυτό τι σημαίνει;

Χούλιγκαν: ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΠΑΜΕ!!!

Δημοσιογράφος: Ε ναι, μα γιατί!

Χούλιγκαν: ΑΝΤΕ ΠΑΑΑΑΛΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΑΘΗΝΑΪΚΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ!!

Δημοσιογράφος: Εεεε, και ποιος το λέει ότι πρέπει να σπάμε τα αυτοκίνητα με αθηναϊκές πινακίδες;;;

Χούλιγκαν: ΟΛΟΙ ΤΟ ΛΕΝΕ. Ο ΜΠΑΜΠΗΣ Ο ΣΟΥΓΙΑΣ, Ο ΜΗΤΣΟΣ Ο ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ, Ο ΠΕΤΡΟΣ Ο ΓΚΟΝΤΖΙΛΑΣ.

Δημοσιογράφος: Ααα, κατάλαβα…

Με αυτή τη λογική κυκλοφορούμε φίλοι μου. Ενώ οι υπεύθυνοι μας πουλάνε μούφες και μας φανατίζουν για ομάδες, πατρίδες, θρησκείες, παρατάξεις και άλλα συναφή, ενώ είναι φανερό ότι ιδανικά σαν τα ποιό πάνω έχουν εξαλειφθεί απο καιρό. Τους συμφέρει όμως να ικανοποιούν το αίσθημα των άβουλων ορδών του λαού προς το συμφέρον τους.

Στην Κύπρο, λοιπόν, την χώρα του Σταρχιδισμού και του ΘέλωναγινωΣανΚαλαμαρασΗΤουλαχιστονΣανΑμερικανος, έχουμε την εκπληκτική ικανότητα να ασχολούμαστε με μαλακίες και να σκοτωνόμαστε για αυτό, ενώ η προσωπική μας οικονομία και το μέλλον μας φαντάζει όσο αβέβαιο και σκοτεινό όσο ποτέ.

Που είσαστε στις εκλογές τι έχει να γίνει…

Μπορείτε να δείτε το βίντεο του ξυλοδαρμού εδώ

Έχω προσέξει σε διάφορα περίπτερα, μια μαύρη ταμπέλα που γράφει ότι «Τα περίπτερα θα κλείσουν, αν συνεχιστεί το μονοπώλιο των διανομέων».

Ψάχνοντας λίγο το θέμα (ρωτώντας πας στην πόλη) τα λεγόμενα τους δεν ξεφεύγουν και πολύ απο την πραγματικότητα.

Πας λοιπόν σε ένα περίπτερο να αγοράσεις ένα περιοδικό. Όλα τα ξένα περιοδικά είναι πάνω απο 5 ΛΚ (περίπου 9 Ευρώ). Παράδειγμα το περιοδικό «ΜΟΤΟ» που ενώ στην Ελλάδα πουλιέται για 5 Ευρώ, στην Κύπρο το βρίσκεις 5 ΛΚ.

Να μην αναφερθώ στα ξένα περιοδικά απο Αγγλία και Αμερική τα οποία, ειδικά αν έχουν και DVD μέσα, στοιχίζουν το λιγότερο 7-8 ΛΚ.

Καλά, με ποια λογική τα περιοδικά στοιχίζουν τόσα χρήματα;

Πόσο στοιχίζει σε ένα διανομέα, να εισάξει το περιοδικό στην Κύπρο και να το διανέμει σε ένα νησί που μέσα σε 3 ώρες το γυρίζεις απο την καλή και απο την ανάποδη;

Οι τιμές είναι υπερβολικές μέχρι παράλογες και σαν να μην έφτανε αυτό, τα Κυπριακά περιοδικά (ο θεός να τα κάνει περιοδικά) στοιχίζουν και αυτά πάρα πολύ (σε σχέση με το κόστος διανομής τους και το περιεχόμενο τους).

Το ποιό δημοφιλή περιοδικό για υπολογιστές το RAMcy 3ΛΚ, ενώ όλο του το περιεχόμενο είναι αντιγραμμένο (κατα λέξη μιλάμε και πολλές φορές χωρίς να αλλάζουν καν τις αναλογίες απο Ευρώ σε ΛΚ) απο το αξιόλογο Ελληνικό RAM.

Το Ελληνικό RAM, προσφέρει 2-3 ένθετα κάθε φορά, 1-2 DVD με σπάνια και αξιόλογα προγράμματα ή ταινίες και ως επί το πλείστων υπέροχα βιβλία οδηγούς π.χ. για Excel, Word, PPoint, Photoshop κ.α. Το Κυπριακό RAMcy, δίνει ένα DVD του (με συγχωρείτε) κόλου, με προγράμματα που που τα βρίσκεις δωρεάν στο Ίντερνετ και 1-2 πράγματα αντιγραμμένα απο το Ελληνικό RAM.

Να πω, «Καλά, απ’ το ολότελα, καλή κι η Παναγίωτενα, δηλαδή αφού δεν έρχεται το Ελληνικό στην Κύπρο, να αρκεστώ με το Κυπριακό», αφού όμως ΟΛΑ του τα θέματα είναι 1 μηνός (τουλάχιστον) αρχαία (αν λάβουμε υπόψη την ταχύτητα που εξελίσσονται οι υπολογιστές) τι να κάνω;

Και αφού, η έρευνα αγοράς που παρουσιάζεται κάθε φορά, είναι φανερό ότι δεν είναι αξιόπιστη και σωστή και ότι είναι πληρωμένη απο διάφορες εταιρείες για να αναδειχθούν τα προϊόντα τους. Κλασικό παράδειγμα ότι για πάρα πολύ καιρό, συγκεκριμένη εταιρεία (με σήμα το διαβολάκι για όσους θυμούνται), ερχόταν πρώτη σε ΟΛΑ τα τεστ αγοράς που υποτίθεται ότι έκανε το RAMcy.

Η εταιρεία αυτή έχει κλείσει αφήνοντας καπνούς και όσους αγόρασαν τους σκάρτους υπολογιστές της, με ανοιχτό το στόμα.

Αρκετά με αυτό όμως, δεν τα έχω μόνο με το RAMcy.

Αυτό είναι ένα απο τα πολλά παραδείγματα Κυπριακών περιοδικών, που δεν κάνουν τίποτα για να αναβαθμίσουν το περιεχόμενο τους, στηριζόμενα στο ότι ο κόσμος θα τα αγοράζει αφού είναι ποιό φτηνά απο τα ξένα (και καλά) περιοδικά.

Έτσι λοιπόν, όπως ο κάθε λογικός άνθρωπος θα έκανε, και εγώ δοκίμασα να γίνω συνδρομητής στα Ελληνικά περιοδικά και να αφήσω τα Κυπριακά στον κόσμο τους.

Έλα ντε, που στοιχίζει η συνδρομή τα διπλάσια (μην πω πολλές φορές και περισσότερο) απο όσα η συνδρομή στην Ελλάδα!

Ναι, η συνδρομή για Κύπρο είναι πολύ ακριβότερη απο την συνδρομή για Ελλάδα, τόσο που και πάλι είναι ασύμφορη. Άρα και πάλι η αγορά σε αναγκάζει να αγοράσεις το Κυπριακό περιοδικό.

Σε συζήτηση που είχα με 1-2 Ελληνικά περιοδικά (υπευθύνους μάρκετινγκ δηλαδή) με πληροφόρησαν ότι οι τιμές των συνδρομών είναι τόσο υψηλές λόγο των υπερβολικών ποσών που χρεώνουν τα Κυπριακά πρακτορεία διανομής (ένας είναι δηλαδή άντε το πολύ δύο).

Για να συνοψίσουμε και να συνδέσουμε τα γραφόμενα με την αρχή του άρθρου, τα Κυπριακά πρακτορεία διανομής, ελέγχουν την αγορά και αναγκάζουν τα περίπτερα να πουλάν ότι αυτοί θέλουν και όσα το θέλουν. Δίκιο έχουν λοιπόν και διαμαρτύρονται.

Με λίγα λόγια η ιστορία έχει ως εξής.

Παλιά όλα τα περιοδικά είχαν παρόμοιες τιμές (θυμάμαι το ΜΟΤΟ που το αγόραζα 2.50 ΛΚ). Όταν οι εκδότες άρχισαν να εκδίδουν και να ποντάρουν πολλά στα Κυπριακά περιοδικά και στα λεφτά που θα έβγαζαν απο αυτά (λέγε με διαφημίσεις) τα έκαναν πλακάκια με τους διανομείς.

Δηλαδή, οι διανομείς υπερχρεώνουν τα περίπτερα για τα ξένα περιοδικά, τα περίπτερα τα πουλάνε σε εξωφρενικές τιμές και έτσι ο κόσμος αναγκάζεται να αγοράζει τις μαλακίες που παράγει η Κυπριακή εκδοτική αγορά και να μασάει ότι του πουλάνε μέσα.

Πότε θα δούμε άσπρη μέρα;

Μα φυσικά ποτέ!!

Είμαι σίγουρος ότι όλο και κάποιος απο τα υψηλά στρώματα τρώει απο όλη αυτή την κατάσταση και τον συμφέρει. Άρα όπως πάντα στην Κύπρο, ότι ταΐζει τους πλούσιους το αφήνουμε να γδύνει τον κοσμάκη (ξαναλέγε με Κυπριακές Αερογραμμές, μια άλλη πονεμένη ιστορία).

Τουλάχιστον ας αρχίσουν να ανανεώνουν το περιεχόμενο τους. Αφού μας εκβιάζουν να τα αγοράζουμε, ας κάνουν κάτι να διαβάζουμε και κάτι καλό.

Δεν μιλάω για όλα τα περιοδικά, υπάρχουν και περιοδικά καλογραμμένα με ωραίο περιεχόμενο και καλή τιμή, με πρώτο και καλύτερο το “Time Out” Κύπρου.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των άλλων όμως…

Φέξε μου και γλίστρησα.